நான் + நாம்..

தயக்கமின்றி பேசிய

வார்த்தைகளெல்லாம்

தள்ளி செல்ல மறுத்துவிட்டன.

தவணை முறையில்

தந்த முத்தங்களெல்லாம்

தயக்கமின்றி கொல்கின்றன.

குறுகி போய் ஒரு வட்டத்திற்குள்

அடைபடும் முன்

வந்துவிடு வசந்தங்களாய்..

ஒருமுறையேனும்.
---------------------------------------------------------------

நான் கேட்காமலேயே
உன் பிரியங்களை
வரங்களாக்கி தர
தெரிந்திருந்தது உனக்கு.
கெஞ்சி கேட்டும்
பிரிவுகளை தள்ளி போட
முடியவில்லை உன்னால்.

----------------------------------------------------------

அவள் என்னோடு
பழகியது வரங்களாக
இருக்கலாம் எனக்கு.
நான் அவளோடு
பழகியது சாபங்களாகி
போய்விட்டதே..

வரங்களை மறுக்கலாம்..

சாபங்களை என்ன செய்ய?
-------------------------------------------

நான் அவளுடன் இருந்த

நேரங்கள் குறைவுதான்..

அனால் அவள் என்னுடன்

இருந்த.. இருக்கபோகும்

நேரங்கள் மிக அதிகம்.

முன்பு நிஜமாகவும்..

கனவாகவும்..

இனி நினைவாகவும்..

கண்ணீராகவும்.

-------------------------------------------

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

மூச்சு விடும் ரோஜாப்பூ..

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

நெஞ்சுக்குள்ளே இன்னாருன்னு..

கண்ணாடி முன் நிற்கும்போதெல்லாம்

உன் கண்களை உற்று பார்த்து விடாதே..

உன்னால் களைந்தெறியப்பட்ட

என் ப்ரியங்கள்

உன் நேரங்களை அல்லது சந்தோஷங்களை

பறித்து விட கூடும்.
**********************************

காலை பனியாய்..

மாலை மயக்கமாய்..

சிரிக்கும் பூக்களாய்..

வெடிக்கும் ஆசைகளாய்..

கடக்கும் காலம் முழுதும்

காதலாய் உன்னை

சுமக்க வேண்டுமென்றேன்..

பதிலாக நினைவுகளையேனும்

தந்து சென்றாயே..

செல்லம்தானடி நீ எனக்கு.
*******************************

நீ.. உன் வார்த்தைகள்..

உன் மனம்.. அதன் வாசங்கள் என

உன்னை சார்ந்த எல்லாவற்றையும்

நேசிக்க கற்றுகொண்டவன் நான்.

உன் பிரிவுகளை மட்டும்

வெறுத்து விடுவேனென

நினைத்து விட்டயாடி முட்டாள் பெண்ணே..
*************************************

பூவும் வாசம் போல

இணைந்திருந்தோம் நீயும் நானும்.

பூக்கள் போல வாடிவிட்டேன்

உன் பிரிவுகளினால்..

ஆனாலும் வாடிய பூக்களின் வாசங்களாய்

உன் நினைவுகள் மட்டும் என்னுடனே.

********************************

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

மறந்து விடுகிறேன்..

கலைந்து கொண்டிருப்பவை

எல்லாமே கனவுகள் அல்ல..

சமயங்களில் நிஜங்களும்

கலைந்து கதறுகின்றன.

தூக்கி எறிபவை

எல்லாமே குப்பைகள் அல்ல..

சமயங்களில் பிரியங்களும்

தூக்கி எறியப்பட்டு

ஊமையாய் அழுகின்றன.

கடக்கும் காலங்கள் எல்லாம்

கண்களில் ஏந்துகிறேன்

கிடைக்கும் தனிமைகள் எங்கும்

நினைவுகளில் தேடுகிறேன்

பூக்கள் வாடிய பின்தானே

வாசங்களை உணர்ந்தேன்

மனது வலித்த பின்தானே

வார்த்தைகளை உணர்ந்தேன்..

என்னுடைய உண்மைகளை

சொல்ல வார்த்தைகள் இல்லை

உன்னுடைய நினைவுகளை

கலைக்க வழி இல்லை..

இழந்து விடுகிறேன் எல்லாவற்றையும்

உன்னை நினைக்கும்போது..

மறந்து விடுகிறேன் என்னையும்

உன்னை மறக்க நினைக்கும் போது.

********************************

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

வசிய பிசாசு.

இப்பொழுதெல்லாம் என் காதலோடு

என் பொழுதுகளும் என்னை

கெஞ்ச ஆரம்பித்து விட்டன.

எப்பொழுதும் உன்னுடனே இருக்க சொல்லி..

சரியான வசிய பிசாசுடீ நீ.
********************************************

வேணாம்..வேணாமென

வாங்க நினைக்கிறாய்..

வேணும்..வேணுமென்றால்

தர மறுக்கிறாய்..

ஏனடி முத்தங்களில் மட்டும் இப்படி

முரண்பட்டு மூச்சடைக்க வைக்கிறாய்?

********************************************

கடந்து செல்லும் ஐஸ்கிரீம் வண்டியின்

மணிச்சத்தத்தை கேட்டுகொண்டே

பின்னோக்கி செல்லும் சிறுவனின்

மனதைபோல்தான்..

கடந்து செல்லும் உன்

முந்தானை வாசத்தை பற்றிக்கொண்டு

உன்னுடனே வந்துவிடுகிறது

என் மனசும்.

***********************************
தேவதைகள் ஊஞ்சலாடுவதை

பார்க்க ரொம்ப அழகாக இருக்குமாம்..

ஒருமுறை எனக்கு ஊஞ்சலாடி

கட்டுகிறாயாடீ செல்லம்.

************************************

கைகளில் மருதாணி வைத்திருக்கிறாயே

சேலை நான் கட்டி விடட்டுமா என

கேட்டதற்கு ஏனடி இப்படி முழிக்கிறாய்?

இன்னும் போக போக என்னவெல்லாமோ

கேட்பேனே அப்போது என்ன செய்வாய்?
*******************************************

எதுவுமே கொடுக்க கொடுக்க

குறைந்துகொண்டேதான் வரும்.

நம் காதலில் முத்தங்கள் மட்டும்

அதிகரித்துக்கொண்டே வருகின்றனவே.

********************************************

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

பிரியங்களை என்ன செய்ய?

மிக அழகாய் பிறந்திருந்தும்
தனிமையில் தேயும் நிலவை போல்தான்
அநாதையாய் கிடக்கின்றன..
உன்னால் களைந்தெறியப்பட்ட
என் ப்ரியங்கள்.

எட்ட முடியா ஏகாந்தமென
தெரிந்திருந்தும்
'தேவதைகளின் தேவதை' என
செல்லம் கொஞ்சிய அரளிபூக்கள் அவை.

வார்த்தைகள் இல்லா
பயணத்தில் உன் நினைவுகளாய்
உருமாறி கொல்லும்
வன்கவிதைகள் அவை..

தூக்கமில்லா பின்னிரவுகளின் நீட்சியில்
முட்களாய் மாறி இதயத்தை வலிக்க செய்து
ரசித்து விழுங்கும் கொடுந்தீ ..

ஆனாலும் வார்த்தைகளால்
அவ்வப்போது காயங்கள் செய்ய
மட்டுமே முடிகிறது உன்னால்..
அவற்றை கொலை செய்ய
உனக்கும் தெரியவில்லை..
அவற்றுக்கும் தற்கொலை
செய்துகொள்ள தெரியவில்லை..

என்ன செய்ய நான்?
..............................................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

ஹய்யோ.. முத்தம்.

யாருமே இல்லாதபோது

முத்தம் கேட்டால்

பழிப்பு காட்டுகிறாய்..

எல்லோரும் இருக்கும்போது

ரகசியம் சொல்கிறேனென்று

காதில் சொல்லாமல்

கன்னத்தில் சொல்கிறாயே..

நீ திருட்டு சிறுக்கியா..

முரட்டு ராட்சசியா.

நான் ஐந்தாறு கேட்க

நீயோ ஒன்ன்றே ஒன்றுதான்

என்கிறாய்.

சரி.. உனக்கும் இல்லை..

எனக்கும் இல்லை..

மூன்றாக வைத்துகொள்வோம்.

ஆனால் ஒவ்வொரு முத்தமும்

குறைந்தபட்சம்

அரை மணி நேரமாவது

தர வேண்டும்.

சரியாடி செல்லம்மா.

இனிமேல் கைவிரல்களில்

நகம் வளர்க்காதே என்றாய்.

'ஏன் அழுக்கு பிடிக்குமா'

என கேட்க

இல்லை..எனக்கு காயங்கள்

படுமே என்கிறாய்.

சரி.. வெட்டிகொள்கிறேன்.

ஆனாலும் ஒரு சந்தேகமடி..

நகங்களால் மட்டும்தான்

காயங்கள் செய்ய முடியுமா என்ன?

...............................................................................

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

ரசித்து விளையாடும் பொம்மை..

உனக்கும் எனக்குமான

அறிமுகங்கள் இயல்பாய் இருந்தன..

நமக்கான நிமிடங்களும்

மிக இயல்பாய் கரைந்தன..

நம்மிடையேயான கோபங்கள் கூட

மிக மிக இயல்பாய்தான்..

நம்மிடையேயான பிரிவுகள் மட்டும்

நெருடுகின்றன நெஞ்சை.

புன்னைகைக்கும் பூக்களிளெல்லாம்

உன் முகம் பார்க்கிறேனோ என்றால்

இல்லை என்றுதான் சொல்வேன்..

ஆனால் உன் ஒவ்வொரு புன்னகையிலும்

பூக்களோடு வாசங்களும்

சேர்ந்தனைக்கின்றன என்னை.

இனம் புரியாமல் இதயத்தில்

மிக ஆழமாய் வேர்விட்டிருக்கும்

நேசங்கள் நமக்கு மட்டுமேயான

மிகசிறந்த நேரங்களை செய்து தரும்.

அப்போது தன்னை மறந்து

ரசிக்கும் குழந்தையாய்

மாறியிருப்பாய் நீ.

நீ ரசித்து விளையாடும் பொம்மையாய்

மாறியிருப்பேன் நான்.

புன்னகைக்கும் பூக்களை

பார்க்கும்போதெல்லாம்

ஏனோ என்னையும் அறியாமல்

வந்து செல்கிறது..

உன் மனசின் ஞாபகம்.

காதல்..
மொழிகள் தாண்டிய ஒன்றல்லவா..
வார்த்தைகள் சொல்லாததை
விழிகள் சொல்லுமாம்.
விழிகள் சொல்லாததை
இதழ்கள் சொல்லுமாம்..
எப்படி என்று தெரிந்தால்
எனக்கும்தான் சொல்லி தாயேண்டி
உன் இதழ்களால்.

...........................................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

மனசு..

இனி நமக்கான நேரங்களே

இல்லையென உணரும்போது

கடந்துசென்ற நமக்கான

நேரங்கலனைத்தையும் மிகச்சிறப்பாய்

உணர்கிறது மனசு..

நமக்கான நேரங்களனைத்தும்

பெரும்பாலும் சண்டைகளாகவே

முடிந்திருந்தாலும்.
------------------------------------------------------------------

எப்போதும் போல்தான்

வருகின்றன மழை நாட்கள்..

கொஞ்சம் கவிதைகளையும்

நிறைய்ய நினைவுகளையும்

தாங்கிக்கொண்டு..
மனசில் மட்டும் ஏனோ

சந்தோசங்களுக்கு பதிலாய் வலிகள்.

-------------------------------------------------------------

கடந்து சென்ற காலங்கள் அல்லது

உதிர்ந்துவிட்ட வார்த்தைகளை

போல்தான் சில உறவுகளும்..

எவ்வளவுதான் தவமிருந்தாலும்

கைசேருவதே இல்லை

கடைசீவரை..

---------------------------------------------------

மிகப்பிடிக்கும் என்றாலும் இப்போதெல்லாம்

அடர்தனிமைகளில் பயணம் செய்யவே

நடுங்குகிறது மனசு.. வழியெங்கும்

உயிரை கொல்லும் உன் நினைவுகளும்

சுயங்கள் திருடும் உன் பிம்பங்களும்

மட்டுமே சிதறி கிடக்கின்றன.

.................................................................................

ப்ரியமுடன்...

லோகநாதன்.

காதல் மகராணி..

பூக்களுக்கு பூக்கள்

நலம் விசாரிப்பது இயல்புதான்.

அதற்காக வரும்போதெல்லாம்

பூந்தோட்டத்திற்கு போகாதே நீ..

இந்த நடமாடும் செடியில்

எவ்வளவு அழகாய் இரண்டு பூக்கள்

இருக்கின்றன என்று பூக்களெல்லாம்

பொறாமைபடுகின்றன.

நம் உலகின் ஒவ்வொரு

நாளையும் மழை நாளாக

மாற்றி வைக்க போகிறேன் அல்லது

விடியாத இரவுகள் செய்து

வைக்க போகிறேன்..

உன் மனம் சாய்ந்து தூங்க.

உன்னுடனான

என் பயணங்கள் எல்லாமே

சுகமா என்று சொல்லதெரியவில்லை..

ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும்

இத்தருணங்கள் சிறகு முளைத்து

பறந்துகொண்டே இருக்கவேண்டுமென்று

நினைப்பது நிஜம்.
நீ தலை சாய்த்து பேசுவதை

ரசிக்கவே தனியொரு உலகம்

செய்துவைக்கபோகிறேன்..

அங்கே மிக முக்கியமாய்

கடிகாரம் இல்லை.. காலம் இல்லை..

இதுவரை உன்னருகே இருக்கும்போது

எனக்கு மட்டுமே மாறமலிருந்த காலம்

இனி இருவருக்குமே..
யாருமற்ற தெருவில்
உன் வாசம் பற்றி நடக்கும்போது

எதேச்சையாய் எட்டி முத்தமிட..

'ஹ்ய்யூ.. யாராவது பார்த்தால்

என்னாவது?'

பூக்களாய் வெடிக்கிறாய்..

நம் காதல் கைகட்டி

ரசித்துக்கொண்டிருப்பதை அறியாமல்.

.............................................................................

ப்ரியமுடன்..

லோகநாதன்.

உடைந்த நிலவு..கலையாத வெளிச்சம்..

சுய விருப்பங்கள்
தொலைத்து
விருப்பப்படிவாழவோ
அல்லது வாழ வைக்கவோ
மிக கவனமாய்
போராடிக்கொண்டிருக்கும்
எண்ணற்ற மனிதர்களில்
நானும் ஒருவன்.

என் வழியில்
ஏய்ப்புகள் இல்லை..
ஏமாற்றங்கள் உண்டு..
அகங்காரங்கள் இல்லை..
ஆசைகள் உண்டு..
போகின்ற வழிகளெங்கும்
ஆசைகளை விலையாய்
கொடுத்து ஏமாற்றங்களை
வாங்கி குவிக்கிறேன் இதயத்தில்..

எந்திரமாக்கிவிடுமென
பயந்து இதுவரை தள்ளியே
நின்றிருந்தேன் ..
சூழ்நிலைகளிடமிருந்தும்
சமூகத்திடமிருந்தும்.
ஆனாலும் மனதை
மெல்ல மெல்ல அழுத்துகிறது
கடமை எனும் பெயரில்
சூழ்நிலைகள்..

முகம் காட்ட
முடியாது உன்னால்..
எனக்கே எனக்கென்று
இன்னும் மீதமிருக்கும்
சில நேரங்களிலாவது
வந்து போ..
இருள் சூழ்ந்த இரவின்
கருப்பு நினைவுகளாய்.
............................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

வாழ்க்கை..

எதுவுமே இவ்வளவு
அழகாய் கற்றுதந்ததில்லை
வாழ்க்கையை..
வாழ்க்கையை தவிர.
.........................................................
வென்மேகத்திலிருந்து
இறங்கி வந்த
தேவதை ஒன்று
இரக்கம் இருந்தால்
கொஞ்சம் தாயேன் என்றது.
அதை இதயம்
இருப்பவனிடம் போய்
கேள் என்றேன்.
திரும்பி செல்ல
எவ்வளவு எவ்வளவு
தடுமாறியது தேவதை.
'ஐயோ.. பார்த்து '
என்றேன்..
சட்டென திரும்பி
'இப்படித்தானே
சக மனிதர்களிடமும்
நடந்து கொள்வாய்'
என்று சிரித்தது.

ம்.. இன்னும் நிறைய
ரௌத்திரம் பழக்க வேண்டும் மனதை.
.....................................................................
எவ்வளவு விசாலமாய்
பயணித்தாலும்
திரும்பி வரவே முடியாத
ஒற்றையடிப்பாதை..
வாழ்க்கை.
..........................................................

நேசம்..

காலங்கள் மாறிவிட்டன..
கனவுகளும் கரைந்துவிட்டன..
காயங்கள் மட்டும்
இன்னும் ஆறாமல் அப்படியே..


தனிமையில் நெஞ்சம்
தறிகெட்டு ஓடுது..
நினைவுகளின் பிடியில்
சருகாய் ஆகுது.


சுடும் நெருப்பென்று
தெரியாமல்
சுகமளிக்கும் பனிதுளிஎன்று
சேர்த்துவைத்துவிட்டேன் உன்
புன்னகைகளை என்னிதயத்தில்..

எரியும் நிலவென்று
தெரியாமல்
சிரிக்கும் பூவென்று நினைத்து
பதித்துவைத்துவிட்டேன்
என் கண்களில் உன் முகத்தை..

முட்களோடுதான் வாழ்க்கை
என தெரிந்தும் சிரித்துக்கொண்டே
மலர்ந்திருக்கும் ரோஜாவை
போல்தான் நானும்..

ம்ம்.. ஆண்டாண்டு காலம்
கடந்தாலும் உனக்கான என்
பிரியங்களை ஒருபோதும்
உணரபோவதில்லை நீ..

என் காலம் உள்ள
காலம் வரை உன் மீதான
என் பிரியங்களும் கரையப்போவதில்லை...
.......................................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

எனக்கான சொந்தம்..

நீ சூடும் பூக்களெல்லாம்
உதிர்வதாகவே நான்
நினைப்பதில்லை.
என் மனதோடும்..
மூடப்பட்ட என்
புத்தகத்தின் ஏதேனுமொரு
பக்கத்திலும்
பூத்துக்கொண்டுதானிருக்கின்றன..
இன்றுவரை.
............................................................
என் நினைவெங்கும்
உன் வாசம் ..
நாளெல்லாம் என்னில்
வீசும்..
நினைவுகளால்
உன்னை சூட
மனதெங்கும்
மழைசாரலடி..
கவிதையாய்
உன்னை பாட
என் உலகெங்கும்
புது வசந்தமடி.
..........................................
நீ வரமாட்டாய் என
தெரிந்தும்
பூச்செடிகள்
வளர்த்து வைத்திருக்கிறேன்
என் வாழ்வில்.
உன் நினைவுகளாவது
சுகமாய் இருந்துவிட்டு
போகட்டுமே.
.................................................
நீ பூக்களை சிந்துகிறாய்
என்றால்..
இல்லை நான் புன்னகை
சிந்துகிறேன் என்கிறாய்..
கவிதை எழுதி காட்டினால்
அது என் பெயரென்று சொல்கிறாய்..
இப்போது சொல்கிறேன்..
நீ கட்டி இருப்பது
சேலைதான் என்று..
நீயும் எப்போதும் போலவே
இல்லை..அது உன் காதல் என்கிறாய்..
பூக்களை சிந்திக்கொண்டே.
. .................................................................................
உன் கூந்தல்
பூக்களை போலவே
என் பிரியங்களையும்
மிக சுலபமாய்
எடுத்தெறிந்து விடுகிறாய்..
அதற்காக பூக்களை போல்
அவை வாடிவிடுமென
எண்ணிவிடாதே..
அவை காலங்கள்
தாண்டியும் உன்னை
சொந்தமென கொள்ள
ஆசைபடுகிறது.
.......................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

என் மனதோடு நீ..

பாட்டி சொல்லும்
கதைகளில் வரும்
தேவதை பெண் நீ..
கதை கேட்கும்
பிரமிப்புகள் அகலாத
சிறுவன் நான்.
இன்னும் எத்தனை
நாட்களானாலும்
அதிசயம்தான் நீ எனக்கு.
...............................................
போகின்ற போக்கில்
என் வீட்டு தோட்டத்து
பக்கமும் வந்து போ..
அவை சாகா வரம்
பெற்று வாழ்வதை
பார்க்க ஆசையாக
இருக்கிறதெனக்கு.
............................................
கவிதை
மிகப்பிடிக்கும் எனக்கு..
உன்னை போலவே.
அதற்காக உன்னை
கவிதையென்று
சொல்லமாட்டேன்.
கவிதைக்குள்
அடங்காதவள் நீ.
...........................................
நான் சொல்லி
நீ ரசிக்கவோ..
அல்லது
நீ சொல்லி
நான் ரசிக்கவோ..
இன்னும் எத்தனையோ
மிச்சமிருக்கின்றது.
நமக்கான நேரங்களிருந்தால்
கண்டுபிடுத்து சொல்.
..........................................................
உன்னை சந்தித்த
நாள் நினைவில் இல்லை..
சந்திக்கபோகும் நாளும்
எதிரில் இல்லை.
ஆனாலும்
வாழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறாய்..
என் மனதோடு.
.......................................................
நீ என்ற
ஒற்றை பிம்பம்..
என்னில் கடக்கமுடியா
பெருவெளியாய்.
....................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

கண்ணாடி பொம்மை..

அடர்ந்த பனி பொழிவினூடே
மெரூன் வர்ணத்தில்
கண்ணாடி பொம்மை ஒன்று

நெருங்கி வா..
பேரானந்தம் என்றது.
நெருங்க நெருங்க
காயங்களை தருமென்று
தெரியாமல் போய்விட்டதெனக்கு.

சிந்தித்து பார்..
உன்னை நெருடவில்லை
நெருங்குகிறேன் என்றது
என் சிந்தனைகளை
முடக்கி வைத்துவிட்டு.

நினைவுகளில் இதமாகவும்
சமயங்களில் ரணமாகவும்..
கனவுகளில் சுகமாகவும்
சமயங்களில் சுமையாகவும்
எப்போதும் என்னுடனே
இருக்க பழகிவிட்டது அது.

நானே அறியாமல்
மெல்ல மெல்ல
மிக நுட்பமாய் என்
சுயங்களை திருடி எங்கோ
ஒழித்து வைக்க தொடங்கியது.

மெல்ல மெல்ல சிதைந்து
தனிமையில் புதைந்து
ஆழ்மனத்தின் ஏதுமற்ற வெளியில்
மிக மிக நிதானமாய்
பயணிக்கும்போது
சர்வ நிச்சயமாய்
என்னால் உணர முடிகிறது.

அது கண்ணாடி பொம்மையல்ல..
காதலென்று.
.................................................
ப்ரியமுடன்
லோகநாதன்.

முழுதாய் நான் தோற்றுவிட்டேன்..

எதிர்படும் எத்தனையோ
முகங்களில் மனதில்
பளிச்சென்று பதியும்
சிற்சில முகங்களில்
ஒன்றாகவோ..

சூழல் மறந்து
தாய்மையை
ரசிக்க வைக்கும்
மழலையின் மந்திர
புன்னகையாகவோ..

கண்ணாடி முன்
நிற்கும்போதெல்லாம்
சட்டென்று ஞாபக செல்களில்
தெறித்து செல்லும்
விநாடி நேர
நினைவுகளாகவோ..

நாள் முழுதும்
நனைந்திருந்தாலும்
வீட்டில் நுழைந்ததும்
ஜன்னல் கம்பிகளில்
பட்டு தெறித்து முகம்
சிலிர்க்க வைக்கும்
அந்தி நேரத்து
மழை சாரலாய்..

இன்னும் எப்படிஎல்லமோ..
உன்னுள் எந்தன் இருப்பை
உணர செய்ய முயன்று
முழுதாய்
தோற்றுவிட்டேன் நான்.
............................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

நானும்.. எனக்கான நீயும்..

உறவுகள் மீது
நம்பிக்கை இழந்து விட்டேன்..
கூடவே நட்புகள் மீதும்..
காதல் மீதும்..
என் எல்லாமே நீதானென்று
வாழ்ந்தது சத்தியமாய்
என் தவறுதான்.
..............................................
ஏமாற்றங்கள்
இயல்பாய் நிகழும்..
எதிர்பார்ப்புகள்
இருக்கும்வரை..
எதிர்பார்க்காதே..
யாரிடமும்..
எதுவும்.
.............................................
மனதெங்கும்
உன்னை
காணவேண்டுமென
ஏக்கம்தான்..

ம்.. கிணற்று தவளை
கத்துவது ஊருக்கு
கேட்கவா போகிறது?
...............................................
இயல்புகளை மீறிய
ஒன்றுதான்..
உனக்கும் எனக்குமான
சொந்தம்.,
அதற்காக நீ
இயல்புகளை
இழந்து விடாதே..
பிறகு வழிகள் மறந்து
வலிகள் மட்டுமே
தெரியும் உனக்கு.
...............................................
எப்போதும் போல
இனி எப்போதும்
பொய் சொல்ல
அறிவை பழக்கி கொள்கிறேன்
அல்லது சுத்தமாய்
அழித்தொழித்து விடுகிறேன்..
தினமும் 'எப்படி
இருப்பாய் நீ' என
கேட்கும் ஏன் வீட்டு
தோட்டத்து பூக்களையும்..
என் மனதையும்.
................................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

வெறுமை..

ஈரமில்லா இடத்தில்
செடிகள் நட்டு
ரசசனைகளை புதைத்து
பூக்கள் வளர்க்க
ஆசைப்படுவதை போல்தான்
இதயத்தை தொலைத்து
இருட்டினில் வாழும் உன்னிடம்
அன்பையும் நேசத்தையும்
யாசிக்கிறேன் நான்..

யாராலும் எட்ட முடியா
அடர்ந்த தனிமைகளில்
பயணம் செய்ய போகிறேன் இனி..
அங்கே உன் உயிரை கொள்ளும்
பிரியங்களும் ..
நெஞ்சம் வதைக்கும்
நேசங்களும் துணை வரப்போவதில்லை.
வழித்துணையாக வரப்போவதெல்லாம்
ஆழ் மனதின் வெறுமைகளும்..
சிற்சில கவிதைகளும்தான்.

மற்றவரை துன்புறுத்தும்
விருப்பங்கள் வேண்டாம்..
நம்மை வஞ்சிக்கும்
இலக்குகள் வேண்டாம்..
போகின்ற போக்கில்
வாழ்ந்து பார்க்கிறேன்
வாழ்க்கையை..

வாழ்க்கையின் ஆதாரமே
கொஞ்சம் நம்பிக்கையும்..
நிறைய்ய நேசமும்தான் ..
உணர்ந்திருந்தும்
வெறுமையை விரும்பும்
நானும் ஒரு மனிதன்தான்.
.................................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.

என் காதல் கண்மணியே..

குழந்தையாய் மாறி
புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்
சொல்லிகொண்டிருக்கிறாய்
எனக்கு.
உன்னை பார்க்கும்
நேரங்களில் எல்லாம்
நானே புதிதாய்
பிறந்து வருகிறேன்
என்பதை அறியாமல்.
.......................................................
இனிமேல் தயவு செய்து
கண்களை நிமிர்ந்து பார்க்கவோ..
அல்லது யாரிடமும் சிநேகமாக
புன்னகைக்கவோ செய்யாதே..
ஒரு இதயம் சிதைந்து
கொண்டிருப்பதே போதும்.
........................................................
எல்லோருக்கும் கொடுத்தே
பழகியவள் நீ..
என்னிடம் மட்டும் எடுத்து செல்கிறாயே..
இதயத்தை.
.......................................
"செல்லம்மா.."
"ம்.."
"செல்லம்மா.."
"என்னடா?"
"நியூ இயர்க்கு என்ன ஸ்பெஷல்?"
"ஒண்ணுமில்லடா.."
"அப்ப ஒன்னு பண்ணு.."
"என்னடா..?"
" தின்னுட்டு மாமன நெனச்சு
கனா கண்டுக்க.."
"அதன் டெய்லி கண்டுகறேனே.."
"அப்போ போரடிக்குமா..?"
" அதன் இல்ல.. டெய்லி
கனவுல வந்தாலும்..
நீ மட்டும் புதுசாத்தான் தெரியிற எனக்கு.."

அட.. இந்த காதலிகளுக்கு
எவ்வளவு அழகாய்
காதலிக்க தெரிந்திருக்கிறது.
........................................................
ப்ரியமுடன்..
லோகநாதன்.